تبليغاتX
لوح دل من


لوح دل من

نوشته شده در سه شنبه 1386/12/28ساعت 0:4 توسط فاطمه| |

چه بسيارند كساني كه به هنگام غروب ، از غصه ناپديد شدن آفتاب چنان مي گريند كه ريزش اشك ها مانع از ديدن ستارگان مي شود

 

 

مهرباني را در نگاه منتظر کودکي ديدم که آبنباتش را به دريا انداخت تا اب شيرين شود

 

 

فقط دريا دلش آبي تر از من بود.. و من از دريا..دلم دريا.. فقط اين را ندانستم !!! چرا گشتم چنين تنها تر از تنها !!.. به هر آبي شدم آتش.. به هر آتش شدم آبي.. به هر آبي شدم ماهي.. به هر ماهي شدم دامي.. به هر نا محرمي ساقي.. به هر ساقي مي باقي.. و تو اين را ندانستي !! چرا گشتم چنين عاصي؟

نوشته شده در سه شنبه 1386/12/28ساعت 0:3 توسط فاطمه| |

دل من، باز مثل سابق باش
      با همان شور و حال، عاشق باش
            مهر مي ورز و دم غنيمت دان
                   عشق مي باز و با دقايق باش
                           بشكند تا كه كاسه ات را عشق
                                              از ميان همه تو لايق باش
خواستي عقل هم اگر باشي
          عقل سرخ گل شقايق باش
                شور گرداب و كشتي سنگين؟
                         نه اگر تخته پاره؛ قايق باش
                                 با پارو رو و لنگر و سكان
                                      بفكن و دور از اين علايق باش
                                                هيچ باد مخالف اينجا نيست
                                                  با همه بادها موافق باش...!!!
نوشته شده در یکشنبه 1386/12/26ساعت 1:23 توسط فاطمه| |

نوشته شده در یکشنبه 1386/12/26ساعت 1:8 توسط فاطمه| |

میان همه جویها که میان همه رودها به دریا سرازیر می شدند جوی کوچکی هم بود که هیچ میل سرازیر شدن نداشت...وقتی سایر جویها پرسیدند که چرا؟گفت:من هرچند درمقابل عظمت دریا بس ناچیز و خوارم اما من (گمنامی گم نشد)ه رابیشتر از( شهرت گمشده) دوست دارم...

نوشته شده در یکشنبه 1386/12/26ساعت 0:4 توسط فاطمه| |


Design By : Night Skin