بی تو طوفان زده ی شهر جنونم صید افتاده به خونم تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم بی من از کوچه گذر کردی و رفتی بی من از شهر سفر کردی و رفتی قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم تا خم کوچه بدنبال تو لغزید نگاهم تو ندیدی،نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی چون در خانه ببستم ،دگر از پای نشستم گوییا زلزله آمد،گوییا خانه فروریخت سر من بی تو من در همه ی شهر غریبم، بی تو کس نشنود ازاین دل بشکسته صدایی، برنخیزد دگر از مرغک پربسته نوایی تو همه بود ون نبودی، تو همه شعر وسرودی چه گریزی ز بر من ،که ز کویت نگریزم گر بمیرن م ز غم دل ،با تو هرگز نستیزم
| Design By : Night Skin |
